Skolioza u dzieci

Skolioza u dzieci jest skrzywieniem trójpłaszczyznowym. To nie tylko skrzywienie w płaszczyźnie czołowej (a więc właśnie boczne skrzywienie kręgosłupa, ale również skrzywienie w płaszczyźnie strzałkowej (tak zwana ordoskolioza albo kifoskolioza) oraz skrzywienie pojawiające się w płaszczyźnie poziomej. Warto przy tym pamiętać, że nie każde odstępstwo od normy musi być natychmiast diagnozowane jako skolioza, zazwyczaj mówi się o niej bowiem dopiero wówczas, gdy zaczyna ona przekraczać dziesięć procent w płaszczyźnie czołowej.

Skoliozy mogą mieć różne przyczyny i w zależności od nich wyróżniamy:

  • Skoliozy czynnościowe – powstałe np. z powodu nierównej długości kończyn dolnych. Nie stwierdza się zmian w budowie kręgosłupa. Przy wczesnym wykryciu i usunięciu przyczyny skrzywienie się likwiduje.
  • Skoliozy strukturalne – występują zmiany w budowie kręgów lub kostnych częściach klatki piersiowej. Ich przyczyną są najczęściej wady wrodzone.
  • Skoliozy idiopatyczne – to najliczniejsza i najczęstsza grupa skrzywień. Powodują zniekształcenie, oszpecenie, niewydolność ruchową, oddechową i krążeniową, częste bóle.

Do roku 1995  nie znano przyczyny tej deformacji, nie była więc możliwa efektywna profilaktyka. Nie było też możliwe skuteczne leczenie rehabilitacyjne. Dziś wiemy, że powstają wskutek przyczyn biomechanicznych. Mechanizm ich powstawania trwa wiele lat, a rozpoczyna się kiedy dziecko zaczyna stać a potem chodzić.

Skolioza u dzieci – jak ją rozpoznać?

  • kręgosłup dziecka traci zdolność do zgięcia,
  • w skłonie zamiast „łuku” plecy są proste i usztywnione, nie są widoczne wyrostki kolczyste,
  • podczas prostowania tułowia ze zgięcia obserwuje się „współruch boczny”,
  • pojawia się asymetria talii,
  • dzieci mają trudności na WF-ie, np. nie są w stanie wykonać przewrotu w tył,
  • cenna w diagnostyce jest ocena nawyku stania na jednej kończynie dolnej.